Lenzspitze 4294 m – Nadelhorn 4327 m, grań ENE i trawersata (z Mischabelhütte)

ZS, 3c / ~8,5–10 h (cała pętla) / ~1130 m ↗ / grań ENE (skała do 3c) → trawersata (3a) → zejście granią NE Nadelhornu (2a)

Wielka wysokogórska podkowa w masywie Mischabel nad Saas-Fee, łącząca dwa czterotysięczniki, z bazą w Mischabelhütte. Na Lenzspitze (4294 m — w Saastal nazywany „Südlenz”) wchodzi się jej granią ENE (ENE-Grat) — eksponowaną, alpinistycznie ciekawą granią skalną z kilkoma bardzo ładnymi wyciągami w dobrej skale — a następnie klasyczną trawersatą (Überschreitung) przez Nadeljoch na Nadelhorn (4327 m), z zejściem granią NE Nadelhornu przez Windjoch z powrotem do schroniska. Pierwsze wejście na Lenzspitze: W.W. Graham z przewodnikami Theodorem Andenmattenem i Ambrosem Supersaxo, 3 sierpnia 1882 r.

Skała w górnej części grani ENE jest krucha, a droga zobowiązująca: jak ostrzega SAC, odwrót granią przy załamaniu pogody to zły pomysł — immer vorwärts (zawsze naprzód).

⬇ Download GPX track

Przebieg

Dojście — Mischabelhütte → Hohbalmgletscher (1 h)

  • Z Mischabelhütte AACZ (3340 m) ścieżka prowadzi przez żebro skalne (Felsrippe) w górę na lodowiec Hohbalmgletscher, na który wchodzi się tuż poniżej P. 3618 (~3600 m).

Grań ENE Lenzspitze (ZS, 3c; schronisko → szczyt 4–5 h)

  • Żebrem firnowym w kierunku SW (bez trudności) do początku grani skalnej przy P. 3814, ½ h.
  • Granią po łuskach (Schuppen) po prawej (N) stronie do pierwszego stromego progu; trawers kilka metrów w lewo (S) i krótkim kuluarem do siodełka u stóp dużego żandarma (Gendarme).
  • Płyty żandarma (bardzo trudne przy oblodzeniu, przyjemne na suchej skale) pokonuje się wprost na jego wierzchołek (~4091 m, 3c; ~3 spity na tym odcinku). Zjazd ~14 m wyprowadza na poziomy odcinek grani do „Frühstücksplatz” (miejsce śniadaniowe), 1½ h.
  • Z „Frühstücksplatz” najpierw prosto w górę, potem w prawo na grań do przełączki i dalej granią (3) — omijając kuszącą, wznoszącą się w lewo półkę, która wprowadza w bardzo kruchą skałę. Po spłaszczeniu ładna, miejscami wąska grań firnowa (do ~50–55° u góry) wyprowadza na szczyt (4294 m), 1½ h.

Trawersata Lenzspitze → Nadelhorn (ZS, 3a; 2–2,5 h)

  • Łatwą granią NW zejście na Nadeljoch (4211 m); grań bywa pokryta firnem/lodem i wąska, czasem potrzebne raki, ½ h.
  • Dalej skalną granią SE przez cztery większe i wiele mniejszych turni — wszystkie łatwiejsze, niż wyglądają, pokonywane wprost w przeważnie dobrym, chwytnym gnejsie (3). Z większych turni zjazdy ze stalowych prętów asekuracyjnych (Sicherungsstangen) — ich płytowe „tylne” ściany bywają trudne przy oblodzeniu. Na Nadelhorn (4327 m), 1,5 h.

Zejście — grań NE Nadelhornu → Windjoch → Mischabelhütte (WS, 2a; 2,5 h)

  • Z Nadelhornu granią NE (skała, potem firn/śnieg) przez P. 4114 w dół na Windjoch (3845 m).
  • Zejście lodowcem Hohbalmgletscher z powrotem do schroniska — uwaga na szczeliny (leżą w poprzek kierunku marszu w rejonie Windjoch, bywają przykryte śniegiem); w rejonie Windjoch zgłaszano spadające kamienie.

Sprzęt

  • Lina 50 m: 30 m wystarcza na samą grań ENE, ale zjazdy z turni na trawersacie wymagają do 50 m (lina 40 m bywała za krótka).
  • Niewielki zestaw — kości (Keile), friendy (Camalots) i długie pętle (wg listy SAC/Gipfelbuch). Haki (pitony) niepotrzebne: kluczowe miejsca opierają się na 3 spitach na żandarmie i stalowych prętach (Sicherungsstangen) na turniach, a źle uwarstwiona skała utrudnia własną asekurację (linia na prawo od starego stalowego pręta na żandarmie jest praktycznie bez asekuracji).
  • Raki i czekan (łopatka przydaje się na oblodzonej grani firnowej pod szczytem); pełny zestaw lodowcowy na Hohbalmgletscher.
  • Późnym latem jedna–dwie śruby lodowe na grań firnową ~50–55° pod szczytem, gdy zamieni się w goły lód (wg relacji bywa tam zakładana).

Warunki

  • Czynnikiem decydującym jest grań firnowa pod szczytem (~50–55°, ~100 m): dobry, zbity śnieg wczesnym/średnim sezonem, twardniejący, a potem goły lód późnym latem, gdy trudności gwałtownie rosną (potrzebne śruby lodowe lub wariant skalny). Dla najlepszej skały trzymać się grani.
  • 12.07.2026 (grań ENE): idealne warunki, droga bez śniegu/lodu; raki tylko na zejście z Nadelhornu; sygnalizowane spadające kamienie w rejonie Windjoch (trzymać się daleko na zewnątrz).
  • 11.08.2025 (grań ENE): doskonale, grań bez śniegu do pierwszego żandarma; uwaga: „poza Sicherungsstangen praktycznie nic tam nie ma” do asekuracji na przejściu na Nadelhorn.
  • 24.08.2024 (grań ENE): doskonale, obie granie całkowicie bez śniegu; krótka grań firnowa pod szczytem powoli topnieje do twardego/lodowego stanu.
  • 20.07.2023 (grań ENE): skała niezmiennie bardzo dobra i sucha; grań firnowa (~100 m) przechodnia, ale psująca się w stronę gołego lodu.
  • 25.08.2019 (grań ENE): ~2 tygodnie wcześniej obryw skalny — niestabilny pakiet skalny nad linią wejścia; gospodarz schroniska odradzał wejście (zależne od warunków; potwierdź przed próbą).
  • 04.08.2010 (grań ENE): dużo świeżego śniegu, zimowo do ~2800 m, uboga stała asekuracja — niewskazane.

Linki

SAC

Gipfelbuch – strony drogi i szczytu

Gipfelbuch – relacje o warunkach (grań ENE)

Blogi / fora / topo